Volgens mei in het kort

mei is de oudste studentenpartij met fracties in alle studentenraden aan de Universiteit van Amsterdam. Binnen die raden beoordeelt mei de plannen en het beleid van het UvA-bestuur en doet mei zelf voorstellen. mei vindt het belangrijk dat studenten uit interesse studeren en betrokken zijn bij het onderwijs dat ze volgen en de universiteit in het algemeen. Hier vloeien drie standpunten uit voort: 1)     de mening van studenten moet op elk niveau een belangrijke rol spelen in het besturen van de universiteit; 2)     studenten zijn onderdeel van de academische gemeenschap en krijgen zo veel mogelijk kansen om zich te verbreden en te verdiepen; 3)     de universiteit mag inzet van studenten verwachten mits daarvoor alle faciliteiten worden aangeboden.De ideale universiteit ziet er volgens mei dan ook als volgt uit: na een inspirerend hoorcollege heb je zin om over het onderwerp drie artikelen te lezen, werkgroepen bestaan uit hooguit vijftien studenten en stimuleren je actief iets met de stof te doen, je bent onderdeel van de academische gemeenschap waar je mensen bij naam kent, je houdt samen met de docenten de kwaliteit van het onderwijs in de gaten en extra lezingen en debatten worden goed bezocht. Hoewel dit niet de dagelijkse praktijk is, houdt mei dit ideaalbeeld altijd in het achterhoofd. Academische gemeenschap Aan het onderwijs valt altijd wel iets te verbeteren. Juist op deze gebieden moeten studenten, docenten én medewerkers gezamenlijk tot een oplossing komen. Aan een universiteit vormen zij samen een academische gemeenschap. Dit begrip is in al zijn schijnbare vaagheid één van de belangrijkste uitgangspunten voor mei. Voor de academische gemeenschap is het van belang dat docenten en studenten samen het onderwijs vormen. De docent is niet alleen een anonieme figuur die informatie geeft tijdens een hoorcollege, maar begeleidt ook studenten in hun ontwikkeling tot academicus. Studenten dragen hieraan bij door geen consumenten van onderwijs te zijn, maar ook buiten werkgroepen om na te denken over de stof. De vorming van een gemeenschap gebeurt dus van onderaf.Om je als student te ontwikkelen en een academisch denkniveau te bereiken, moet je niet enkel met je neus in de boeken zitten. De universiteit is ook een plaats waar studenten ervaringen delen, discussiëren en bovenal kunnen leren van anderen die al wel een bepaald niveau hebben behaald of hier eveneens naar streven. De academische gemeenschap beperkt zich dus nadrukkelijk niet tot de officiële kantooruren. 'Eerst voor studenten, dan door studenten' mei vindt dat van studenten gevraagd kan worden dat zij bijdragen aan het wel en wee van de universiteit; zij maken immers deel uit van de academische gemeenschap. Deze inspanning van studenten kan echter niet zomaar verlangd worden. Bij elke verzwaring voor studenten moet de universiteit er eerst voor zorgen dat studenten optimaal in staat worden gesteld die inspanning te leveren. Deze volgorde is wat mei bedoelt met ‘eerst voor studenten, dan door studenten’.Alle voorstellen die de raadsleden van mei onder ogen krijgen, zullen zij volgens dit criterium beoordelen. Dit betekent dat voorstellen die een verzwaring voor studenten betekenen niet automatisch naar de prullenbak worden verwezen. Als het resultaat van de verzwaring voor studenten - eventueel indirect - voordelig is, zal bekeken worden op welke manier de universiteit studenten moet compenseren voordat deze verzwaring ingevoerd kan worden.